Ağlamıyorum ki!
Ağlıyorum, ağlıyorum ve sizden saklıyorum. Bilemezdim acının yazılarla kavrulacağını. Çünkü, çünkü bilmezdim yazmayı. Durduramıyorum. İçimde kanayan yarayı, gözlerimden akan yaşları ve kendimi. Evet kendimi durduramıyorum. Neden mi? çünkü sevdalıyım. Biraz yaşamaya, biraz ölmeye. Ölmek demişken ölülerde ağlar mı bilmiyorum. Ama ölürsem ağlamayacağıma söz veriyorum. Hiçbir zaman ne diyeceğimi bilememiş olmam yazılarımdan bellidir değil mi? Nerden bileyim yazmayı! yaşamak istiyorum ve yazıyorum. Ağlıyorum, ağlıyorum ama kolay ağlamam. Mesela insanlar kalbimi kırarsa ağlarım. Yufka yürekliyim ben. Çok sert sanıyorlar beni. Yüzüm sert gönlüm değil ya. Zaten yüzümdekiler yaşadıklarımdan izler, yumuşak olacak değiller. Bakmayın böyle yazdığıma. Güçsüz değilim ben kolay ağlamam. Bunlar kalemimin gözyaşlarıdır. Hem , denize küsen balık olur mu hiç? kalemim neden yazmaya küssün. Ya gözlerim? onlar ağlamak için değil miydi? bilmiyorum ama en iyi yaptıkları ikinci iş bu. İlkini merak e...